uitstraling

n.a.v. opgravingen onder het 18 Septemberplein

Archeologie is aardbolstriptease.

Hopelijk graaft men over duizend jaar niet eerst

ons prehistorisch dorp uit want 

daarmee maken we geen vooruitstrevende eerste indruk.

Liever graaft men richting het dak van de Piazza

waarvan het glas inmiddels weer tot zand zal zijn

vervallen: Tot voer voor microchips van onze nazaten.

Wie weet graaft men ooit resten op van Mevr. v/d Stelt

met ouderwetse euromunten nabij de Bijenkorf: Een hint.

Bij opgravingen anno 2007 vond men een heus zwaard

onder het ‘18 Septemberplein’, wat toen nog niet zo heette

want 18 september was toen willekeurig als 5 mei

al vocht men blijkbaar ver voor dé bevrijding op die plek.

Hopelijk zoekt men op een nacht in 3007 naar een andere 

glinstering dan dat van een zwaard en graaft men als eerste 

de (gehele) lichtjesroute uit omdat die toevallig

nog aangesloten zat op een vergeten aggregaat.

Het licht zal door de oeroude aarde schijnen. Eindhoven

komt in geschiedenisboeken vanwege de hardnekkige trots

op hun technieken & bijbehorende onuitwisbare uitstraling.

volgend gedicht >