ALKMAAR

En Heerlen, wat gebeurt er in Heerlen?
U weet. Daar poetst men tanden, daar flost
men soms. Men schiet wortel 
                      in lakschoenen
                      in vloerverwarmde woonwijken en
                      in elkaar. Wat u vermoedt, is waar: 
                                    er zijn werkweken, daar
                                    en
men gaat grotendeels voorbij aan een stek
- hier nog niet genoemd -, 
waar (op 212.324 burgers na)
de wereldbevolking níet woont.

Maar ook daar spant men bedrading
waarin glans-tandige neutraalbevolking
doorstroomt. Een elektro-knooppunt
begint er te blozen.

Ook daar vormt men een snufje
wereldgeschiedenis, liefst 
zo maakbaar als uw deurmat.
Hier
                      ergens 
tussen aardkorst en steunzool
tussen oerknal en dumpprijs op
de spoorlijn tussen Heerlen
en Alkmaar, ook hier slaan
                      eeuwen als uren neer, 
                      koeken gebouwen aan,
                      gaan lampjes branden.

                       volgend gedicht >