De 'Van Doorne's Aanhangwagen Fabriek' begon in Eindhoven. Boeiender is dat DAF evenals Eindhoven een interessante technische achtergrond heeft, maar ook een weinig flitsend imago.

DAF-personenauto’s presenteerde rond 1958 een automaat die vooruitstrevend was. Gevolg was echter dat ouderen (die het gemak wel fijn vonden) deze auto’s kochten waardoor DAF een imagoprobleem kreeg. Temeer omdat een DAF, juist vanwege dat zogenaamde 'pientere pookje' sneller achteruit kan rijden dan een Ferrari. Bij wedstrijden achteruitrijden van 'Ter land, ter zee en in de lucht', scoorde DAF. Daarmee won DAF ook aan bekendheid, maar helaas een dubieuze. DAF-personenauto’s is inmiddels niet meer.

                                                                Dat verhaal is te zwart-wit én onterecht.

Eindhoven heeft het formaat en de faciliteiten van een stad (is de vijfde stad van Nederland), maar heeft ook nog dorpse trekjes. Dat is een mooie combinatie. Het maakt Eindhoven niet saai: Juist door deze dorp/stadsmix komt hier veel van de grond. Zo is het op creatief gebied behoorlijk bruisend vanwege vele contacten tussen kunstenaars. Een gemoedelijke, persoonlijke en ‘dorpse’ sfeer blijkt een goede voedingsbodem te zijn.

Verder vind ik juist de frictie tussen dorp en stad interessant. Enerzijds hangt er een positieve energie in Eindhoven: Plannen en mogelijkheden iets groots te maken. Anderzijds kan men zich afvragen of de torenbouw niet een iets te grote poging is een metropolitaans imago te krijgen.
                                                             Is dat nodig?
                                                             Is een ‘DAF-achtige’ trots niet voldoende?
   Beginpagina
   Over Arnoud Rigter
   Eindhoven & DAF?
   Media
   Contact