|
|
u m o
c h t e r z i j n
(voor
een herdenking van vier
verdwenen mannen
uit wit- rusland)
hier, in dit kikkerland van groenzone’s en rijstroken (ieder
heeft recht op sleur, waarbuiten je ook bestaan mag),
hier blijf je niet dagelijks achter wit-rusland haken
wit-rusland, het klinkt uitgestrekter dan het is (als
afsplitsing van dat grote rode) waar praten we over,
er schijnt zo weinig ruimte te zijn dat men eenvoudig
vier mannen met uitgestoken nekken zoek kan maken
waar praten we eigenlijk over? waarom kleeft een land
met hardnekkige stilte zoveel praat aan? van wie is deze
bloedneus? kan de eigenaar dezes de hand opsteken a.u.b.?
er bestaat een jeuk, men moet er iets mee (ieder heeft recht
op dwangmatigheid), zo obscuur dat het vast iets
menselijks is, dat wat vier namen kwijt wil
krasovsky, zavadsky, gonchar, zakharenko, er zijn andere
naamdragers die iets met hun jeuk doen, door hardop
te zeggen: u mocht er zijn
|