m

V i s i o e n
Voor het lichtfestival ‘Glow’.

Boeren, burgers & buitenlui,           
het zal niet bij aardewerk en olielampen blijven.
Binnen enkele eeuwtjes rijzen constructies op
hoger dan de Cathrien, 
zo reusachtig dat alles ernaast lijkt te knielen. 
           Van mens gespeende wanden worden gladder 
           dan ijs en spiegelend als een vertikaal meer
           alsof men zonder materie bouwen wil       
           alsof men zich op wil trekken uit Godstof. 

Ooit worden door engelhaar van koperdraad
vele vierkante meters licht                                     
de nacht in gesmokkeld 
en over gevels uitgesproeierd.
Tegen zoveel kunstmatige zon is geen kaars opgewassen.

Als wij textielstrijkers & sigarendraaiers zijn verdwenen,
verwordt de stad tot een fata morgana waar
watervallen en regenbogen van ramen stralen.

Men stopt tover in kleur en behangt daar hun

m

m

m

m

m

m

m

m

m

Men noemt het -Gloeifestival-, men zal erover spreken.
           (Waarom brouwt men anders zoiets?)
Met al dat hoge licht hangt gesprekstof in de lucht.
Laag bij de grond zal het gaan kwebbelen: Men ontdekt,
           dat onderkanten van torens belangrijker zijn
           dan bovenkanten, want onderaan

           treft men handen en gezichten aan.