De eerste pink

het is vooralsnog compact
en volslagen onzijdig
maar goed gekapt                  
en dankzij de formidabele fijne motoriek
dusdanig behendig met origami dat men kan zeggen:

          dát is een knap staaltje celdeling

vervolgens wordt getrokken aan het
uit de duim gezogen ontstekingsmechanisme: de pink
de handgranaat

vanaf hier kneden handen bakstenen
plopt een bloem uit de toet
         een tattattattaa uit de klep met
         een gaap erachteraan
vallen wangen in en haren uit

         blijft nog één pink over

bewustzijn is goed antigif op volzinnen

de hersenstam, het geblaf
zit na de duizendjarige cultuurdressuur veilig
ingekapseld tussen spraakvermogen,
             kennis van fauna & algebra of
             andere verschijnselen van een geestes-ratrace
             er valt voor iedereen iets te triomferen

de hardnekkige hersenstam, die kleine territoriumloze,
is de vergeten antenne tussen sterrenbeelden en grasvlakten

tussen okselfrisse kosmos en mos kleeft een knobbeltje
dat humaan aandoet

mens,    zelfs al legt u uw hersenstam te vondeling
in een roodwitgeblokte zakdoek tegen de kou en
met voldoende voer (laten we die diepgewortelde ook eens ervaren
wat eenzaamheid is), dan nog
             blijf je kennis hebben
             van grafieken, formulieren en allerhande elektronica

             bomen winnen het altijd