|
Mama's
eisprong is mijn privé-oerknal. Ik heb een zevenjarige tweeling met
Russische kindergasmaskers voor een lens gezet. Toen ik zelf zeven
was zag ik mijn broer live geboren worden. Ik houd van gesmolten kaas.
Mijn hoofd is door een paar mensen nagekleid, gespleten en van binnen
uitgehold om het niet te laten barsten tijdens het bakken. Ik kreeg eens
een bovenhandse vuistslag in mijn smoel. Ik studeerde af als architect.
Ik heb in Tanzania bij Maasaï thuis geslapen. Daar in de buurt zag ik
hoe een deur via katrollen aan een contragewicht hing, zijnde het hoofd
van brilsmurf. Ik heb Nick Cave eens op vijf meter afstand zien
schreeuwen. Ik
zat eens met Spinvis in een automatisch rijdende badkuip op een podium.
Er is eens iemand aan wie ik zat vastgegespt, uit een vliegtuig
gesprongen.
Ik heb eens vier uur in een cel vastgezeten omdat ik drie Afrikanen in
Amsterdam voor de camera in vol ornaat had laten rondlopen, d.w.z. met
speren, waarbij zelfs de agent die mij moest opsluiten, zich
herhaaldelijk excuseerde dat hij dat doen moest. Ik tracht met schilderen een
professionele kleuter te zijn. Ik liep op één of andere manier ooit
stage op een bouwplaats tijdens de winter, met weinig succes. Ik heb
eens een levende goudvis in mijn mond genomen. Ik deed een tijdje
vrijwilligerswerk op een dak- en thuislozenhuis, omdat de wereld één
zou worden als ieder zich in het hol van de leeuw als een vis in het
water zou voelen. Ik maakte acht piepschuimen totempalen voor Centre
Parcs. Ik wil niets te maken hebben met Centre Parcs. Ik reed o.a.
olifant, kameel en batavus. Ook ben ik eens met de trein op en neer
gegaan naar Istanbul. Ik trad op tijdens een pikdonkere maaltijd in het
Van Abbemuseum, waar bediening met nachtkijkers liep. Daar
heb ik ook zo'n honderd uur in een totaal lege museumzaal gestaan, in
een beveiligingskostuum, om met bezoekers te praten over markteconomie.
Hier staat veel (al dan niet bewust) niet. Mijn beste leugen ken ik
niet, maar het zal wel iets met zelfbedrog te maken hebben. Als ik
duizend jaar geleden een regenboog had gezien, zou ik knielen en bidden.
Ik ben altijd een beetje verdwaald, maar ik geloof dat het me wel
bevalt. Ik ben er nog lang niet. Waarheid komt eerder van
levenskunstenaars van van filosofen. Ik heb twee mensen achter mijn rug
om aan elkaar gekoppeld: Een vriendin zwaaide naar mij aan de overkant
van de straat. Maar dat was ik niet. Het contact was echter gemaakt...
van het één komt het ander... zo werden ze een stel. Ik ben
semi-samenwonend op een nr. 37 en een nr. 43, verbonden met een balkon
van twaalf bij één meter voor ons samen. We hebben aldaar nog een
balkon van zes bij één meter, drie keukens, drie toiletten, twee
postcodes, twee instortende plafonds op 220 meter van de middenstip van
het PSV stadion. Ik kan me niet voorstellen dat mijn adem me helemaal
tot hier heeft gedragen. |
|