Mama's eisprong is mijn privé-oerknal. Ik heb een zevenjarige tweeling met Russische kindergasmaskers voor een lens gezet. Toen ik zelf zeven was zag ik mijn broer live geboren worden. Ik houd van gesmolten kaas. Mijn hoofd is door een paar mensen nagekleid, gespleten en van binnen uitgehold om het niet te laten barsten tijdens het bakken. Ik kreeg eens een bovenhandse vuistslag in mijn smoel. Ik studeerde af als architect. Ik heb in Tanzania bij Maasaï thuis geslapen. Daar in de buurt zag ik hoe een deur via katrollen aan een contragewicht hing, zijnde het hoofd van brilsmurf. Ik heb Nick Cave eens op vijf meter afstand zien schreeuwen. Ik zat eens met Spinvis in een automatisch rijdende badkuip op een podium. Er is eens iemand aan wie ik zat vastgegespt, uit een vliegtuig gesprongen. Ik heb eens vier uur in een cel vastgezeten omdat ik drie Afrikanen in Amsterdam voor de camera in vol ornaat had laten rondlopen, d.w.z. met speren, waarbij zelfs de agent die mij moest opsluiten, zich herhaaldelijk excuseerde dat hij dat doen moest. Ik tracht met schilderen een professionele kleuter te zijn. Ik liep op één of andere manier ooit stage op een bouwplaats tijdens de winter, met weinig succes. Ik heb eens een levende goudvis in mijn mond genomen. Ik deed een tijdje vrijwilligerswerk op een dak- en thuislozenhuis, omdat de wereld één zou worden als ieder zich in het hol van de leeuw als een vis in het water zou voelen. Ik maakte acht piepschuimen totempalen voor Centre Parcs. Ik wil niets te maken hebben met Centre Parcs. Ik reed o.a. olifant, kameel en batavus. Ook ben ik eens met de trein op en neer gegaan naar Istanbul. Ik trad op tijdens een pikdonkere maaltijd in het Van Abbemuseum, waar bediening met nachtkijkers liep. Daar heb ik ook zo'n honderd uur in een totaal lege museumzaal gestaan, in een beveiligingskostuum, om met bezoekers te praten over markteconomie. Hier staat veel (al dan niet bewust) niet. Mijn beste leugen ken ik niet, maar het zal wel iets met zelfbedrog te maken hebben. Als ik duizend jaar geleden een regenboog had gezien, zou ik knielen en bidden. Ik ben altijd een beetje verdwaald, maar ik geloof dat het me wel bevalt. Ik ben er nog lang niet. Waarheid komt eerder van levenskunstenaars van van filosofen. Ik heb twee mensen achter mijn rug om aan elkaar gekoppeld: Een vriendin zwaaide naar mij aan de overkant van de straat. Maar dat was ik niet. Het contact was echter gemaakt... van het één komt het ander... zo werden ze een stel. Ik kan me niet voorstellen dat mijn adem me helemaal tot hier heeft gedragen.